Misbruikte vergelijkingen van alle dingen in het verleden en het heden nemen toe. Wie hedendaagse kunst durft te vergelijken met een kunstwerk uit het verleden, maakt niet alleen zelf fouten, maar ook iedereen die durft te beweren dat hedendaagse kunst superieur is aan vroegere kunst.

Waarom negeert de hedendaagse kunst soms pastiche?

Kunst wordt vandaag de dag, in tegenstelling tot enkele jaren geleden, gedefinieerd door wat men modernistische kunst kan noemen.

De moderne trend heeft geen ruimte voor marge. Alles in de wereld van vandaag wordt afgemeten aan eerdere maatstaven. Grote kunstwerken die in de naam van de tegencultuur zijn gemaakt, worden weggeschoven omdat ze niet passen bij de van deze tijd bredere culturele trends.

Daardoor moet kunst vandaag de dag voldoen aan de verwachtingen van de consument, die vreest dat wat hij koopt in een trend is maar dit eigenlijk niet is.

De kosten van deze praktijk zijn dat het werk vaak niet als kunst wordt herkend. Het gevolg is dat zowel het werk als de kunstenaar eronder lijden. Het werk wordt niet als kunst gezien, niet alleen omdat het in een galerie bestaat en niet omdat er veel kaartjes zijn verkocht.

We zijn zo gewend aan deze manier van denken dat het bijna standaard lijkt om hedendaagse kunst te bestempelen als een kunstwerk dat geen kunst is. Toch zouden maar heel weinig mensen, zelfs degenen die zelf kunstaanhangers zijn, werken willen steunen die geproduceerd zijn op een manier die de doelstellingen van de kunst zelf verslaat.

Pop art kunst

De term Pop Art duidt op een bepaalde stijl van beeldende kunst die in de 20e eeuw is ontstaan, gekenmerkt door kleurblokken en lijnen, die elkaar vaak overlappen. Deze werden nagebootst door computeranimatiefilms die zich ook lieten inspireren door populaire anagrammen.

Kunstenaars zoals David Hills en Paul Cezerey belichamen de geest van de Pop Art, die in wezen een antimetrische kunst was, in die zin dat de Ene kunst niet dezelfde esthetische waarde bezat als die welke ze op een traditionele llerottureista-manier zou hebben.

Toch was het een hervorming van zijn vroegere garantie dat alleen kunstenaars die een populaire reputatie hadden, schrijvers voor publicaties konden zijn, en dat alleen de werken van die kunstenaars als literaire klassiekers bewaard zouden blijven.

Franse propagandakunst

Dezelfde paradox bestaat in het Franse modernisme, dat streeft naar een propagandakunst die het zou helpen een voorsprong te behouden op een potentieel Duitsland dat in zo’n korte tijd zoveel bereikt heeft.

Enerzijds is het modernisme in beide landen sterk beïnvloed door de klassiekers, zoals Schopenhlan, Pantaloon en Press. De kwaliteiten ervan zijn terug te vinden in de werken van deze kunstenaars.

Anderzijds werden de nieuwe elementen van de cultuur die door de Eerste Wereldoorlog werden geïntroduceerd, in retrospectieve zin, toegepast op het gebied van kunst en muziek.

Bijgevolg is het modernisme zowel qua theorie als qua methode verschillend van het klassieke. Het modernisme breekt met de traditie en is geen adoptie van tradities.

Neonkunst

De neonkunst, de polemische schrijvers, de surrealisten en de lacanisten behoorden tot de eerste tekenen van de triomf van het modernisme in de esthetische theorie en praktijk.

In de praktijk beschuldigde de industrialisatie de mensen van overdrijving; het modernisme heeft ooit een spanning tussen overdaad en ondervoeding veroorzaakt.

Vanaf dat moment behoorden mode, interieurdesign en psychologie tot de gebieden die zich moesten onderwerpen aan de suprematie van het modernisme.

Door dit artikel ben je hopelijk meer te weten gekomen over hedendaagse kunst en wat moderne kunst inhoudt. Ook heb je nog iets gelezen over kunst in Frankrijk en Duitsland. Is kunst misschien iets voor jou? Ook kunstuitleen wordt steeds populairder. Ben je op zoek naar Kunstuitleen in Amsterdam dan zijn daar veel mogelijkheden in.

Over de auteur

Gerelateerde berichten

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.